تبليغاتX
...:: :: :: گويش خوانساري :: :: ::...
معرفی شهر زيباي خوانسار و مسائل مربوط به این شهر ولي اين وبلاگ بيشتر به گويش خوانساري مي پردازد


...:: :: :: گويش خوانساري :: :: ::...
















بعضی ازلغات زبان خوانساری ویژگی هایی دارند، مثلا لغات زیر از جمله لغاتی هستند که معادل فارسی ندارند.

 

آسنجی

تیغه چاقوی بدون دسته

Asenji

ایشا

انبار یا محل خواب زمستانی

Eesha

بیغلازنن

با شتاب و نا خوانا نوشتن

Bighelaznan

پرگند

خاک ریختن روی برف زمین زیر کشت

Pargand

پِلاره

خوشه کوچک انگور

Pelara

چلاری

ظرف کوچک گلی

Chollari

سرنگ

محل تقسی آب در سر بند

Sereng

گلاز 

شخص بلند قد و باریک اندام  

Galaz

وشمون

استراحت کوتاه در موقع کار روزانه

Veshmoon

 

بعضی از لغات خوانساری با الفاظ کوتاهتری نسبت به فارسی مفهومی را می رسانند مانند:
 

بر

قدرت و دید چشم

Bor

آجیده

رویه گیوه و تخت گیوه با نخ بافته شده

Ajida

بدگاشه

خوب بود می رفتی

Badgashe

بیدگاخوس

خوب بود او را می زدی

Bidgakhoos

بششه

آیا می توانی بروی

Besheshe

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387 ساعت 21:17  توسط ..::. محمد صابر دهاقین ..::..  | 


1 رفيقا  مجده  دون هيداني ، از خوسار‍ چاني من              به وا درداني ، آره از تل‍  دلدار چاني من

2 به يگ هفته برينشتاني از تيْرون و ورگردان                به مين شير كشتيداني ، از خوسار چاني من

3 به سيقاتي رفيقا ، بوي گل همرا خومم بارتي                ز گل خوشبوتران چون مشكي از تاتار چاني من

4 زآسيبي گه با بسون بشه از واد پاييزي                       تيار بلبلي وامرته ، از گلزار چاني من

5 نشون يارمم  واوس و هم ريبژ بوساني                       وليكن از تلژ با حسرت بسيار چاني من

6 سرنگ ناله داراني ز پي ، از وس بنالاني                    بله از شهر خود ، با چشم گوربار چاني من

7 به فرق هرچه خوساري به تاج عزتم بينا                    به ياقا ختمتو ايزن ، گه از وا خوار چاني من

8 مجال درد دل واتن نداراني ، ابي " بخشي "                 همين وسو از وا  ، با تن تيدار چاني من

 

بازگداني به فارسي توسط خود يوسف بخشي

 

من از خوانسار مي آيم

 

1 شما را مژده اي ياران ، من از خوانسار مي آيم       در آنجا بودم آري از بر دلدار مي آيم

2 برفتم هفته اي را خارج تهران و برگشتم               به شهرك رفته بودم ، يعني از خوانسار مي آيم

3 ره آورد سفر اي دوستان بوي گل آوردم               ز گل خوشبوترم چون مشكي از تاتار مي آيم

4 ز آسيبي كه از باد خزان مي رفت بر بستان           بسان بلبلي افسرده از گلزار مي آيم

5 نشان يار خود را جستم و سويش دويدم من            ولي از پيش او با حسرت بسيار مي آيم

6 زبس ناليده ام ، دارم فغان ناله اندر پي                 بلي از شهر خود با چشم گوهر بار مي آيم

7 نهادم تاج عزت بر سر هر فرد خوانساري            به پاس خدمت است اينسان كز آنجا خوار مي آيم

8 مجال درد دل گفتن ندارم ديگر اي " بخشي "        همينم بس ، كز آنجا با تني تبدار مي آيم

 

 *‌ شيرك يا شهرك يكي از محلات قديم خوانسار است. ( در بيت دوم مصراع دوم )

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم فروردین 1387 ساعت 21:15  توسط ..::. محمد صابر دهاقین ..::..  |